Brain food

De link tussen naderende treinen en het verwerken van informatie

Treinen en informatie? Huh?

Gisteren stond ik te wachten op het station. Ofja, station… omdat ik niet in een stad woon bestaat het gemiddelde station in de buurt, als die er al is, uit een met een blindengeleidestrook uitgebreide stoeprand naast het spoor. En juist dat moment, dat ik op die gekke stoeprand op de trein stond te wachten, knoopte ik twee totaal ongerelateerde gebeurtenissen aan elkaar vast. “Ik kan het allemaal niet meer bijhouden.”

Informatie overload

De behoefte om ieder stukje informatie dat in mijn gezichtsveld kwam aandacht te geven, bleef toen al een tijdje uit. Ik dwaalde af tijdens gesprekken, ik negeerde e-mails die ik zou moeten beantwoorden en werd chagrijnig van alles wat daardoor langs me af ging. Daar leed overigens deze blog ook onder – ik keek niet meer op Instagram en had al helemaal geen behoefte om alles nét iets interessanter te verwoorden of fotograferen dan dat het eigenlijk was. Het aantal volgers liep af. Een daar word een gemiddelde millenial, inclusief ikzelf, niet heel vrolijk van.
Toen ik dus op dat station stond te wachten op de onschuldige boemeltrein van Nijmegen naar ‘s-Hertogenbosch, zag ik in de verte een sneltrein op me af komen. De stoeptegels van het perron rammelden terwijl de trein razendsnel van de ene ooghoek naar de andere ooghoek flitste. Instappen was geen optie, ondanks deze sneltrein uiteindelijk ook ‘s-Hertogenbosch zou passeren. Ik moest wachten tot de stoptrein van tien minuten later rustig de deuren naar mij open schoven, zodat ik met al het gemak van de wereld in die trein kon gaan zitten.

Kijk! Weer een trein! (nou en?)

Op dat moment besefte ik me dat bijna alle informatie waar ik dagelijks aan blootgesteld word, sneltreinen zijn. Omdat er zo snel en zo veel berichten gekweekt worden, kun je niet mee met al die treinen. Ook al zegt een rood knipperend lampje (snap je de link?) dat er een trein aan komt. En dat hoeft ook niet, want sommige treinen hebben een andere eindbestemming als jijzelf (zie afbeelding). Overigens zijn er ook genoeg stoptreinen die net voor je neus wegrijden. Dat verklaart misschien waarom sommige mensen belangrijk nieuws pas heel laat meekrijgen. Afijn.
Informatie met een verkeerde eindbestemming
Deze treinen zijn niet voor mij bestemd. Maar toch zie ik ze wel langskomen in mijn feed.
Als je constant aan het rennen bent om de trein te halen, dan komt er een moment dat je moe bent en een trein mist. En als het om social media gaat, rennen we vaak voor treinen die niet eens op jouw station stoppen, just sayin’. Daardoor krijgen we het gevoel dat we het niet meer bij kunnen houden. Maar wat doe je in de situatie van treinen? Juist. Je wacht op de volgende en stapt vervolgens rustig in.
Waarom doen we dat dan niet met media en informatie? Waarom moeten we bij ieder rood bolletje zo snel mogelijk actie ondernemen? Denk er eens over na. Er komt namelijk altijd wel weer een nieuwe trein, die wel voor jouw voeten stopt.

Bewaren

1 thought on “De link tussen naderende treinen en het verwerken van informatie”

Geef een reactie