Offline

Waarom sommige mensen niet kunnen tekenen (en waarom ze dat wel zouden moeten doen)

Waarom mensen niet kunnen tekenen (en waarom ze dat wel zouden moeten doen)

Iedereen heeft als kind getekend. Of je het nou leuk vond of niet, tekenen zat standaard in het leeraanbod van de basisschool. Maar hoe ouder je wordt, hoe minder aandacht er aan tekenen wordt besteed. De norm is namelijk om jezelf uit te drukken via tekst (oftewel via praten, typen of schrijven). Dat geeft aan veel mensen het gevoel dat ze niet kunnen tekenen, en het daarom dus ook niet meer doen. Superjammer, want tekenen heeft namelijk best wel wat positieve kanten.

Tekenen als taal

Op het moment dat je stopt met tekenen gaat het mis, aldus wetenschapper Cohn (2014). Hij veronderstelt dat er naast een verbale taal ook een visuele taal bestaat: hierin leer je hoe je woorden, situaties of zelfs hele verhalen kunt omzetten naar een plaatje. Er zijn verschillende visuele talen omdat er in verschillende delen van de wereld anders wordt getekend. Denk bijvoorbeeld aan de superheldenstrips die uit Amerika komen of manga, dat typisch is voor de Aziatische cultuur. En hoewel er vanaf de middelbare school nog veel aandacht wordt geschonken aan verbale taal, wordt dat net zo zeer niet gedaan aan visuele taal. Het gevolg: de ontwikkeling van je tekenvermogen wordt stopgezet.

Dat is dus waarom mensen stick figures (oftewel basisvormen) gebruiken wanneer ze iets visueel moeten uitleggen. Vergelijk het met handen en voeten taal. Uiteindelijk kom je er wel, maar het vergt wat inspanning om jezelf goed uit te kunnen drukken. Dit fenomeen geeft mensen het gevoel dat ze niet kunnen tekenen.

De superkracht van tekenen

Ik vind het persoonlijk best wel jammer dat mensen de taal van het tekenen niet beheersen. Niet alleen ziet het er leuker uit, maar het heeft ook nog eens postieve effecten op je geheugen. Onderzoek van Wammes, Meade & Fernandes (2015) wijst namelijk uit dat mensen een woord beter kunnen herinneren wanneer ze die eerst hebben getekend ten opzichte van dat ze het woord hebben geschreven.

Dit komt omdat je met het tekenen van een object een sterkere verbinding maakt tussen de woord en de vorm van het object. Het tekenen van bijvoorbeeld een appel is effectiever voor je geheugen omdat je het moet omzetten naar een handeling (namelijk de vorm van een appel met een potlood op papier zetten). Het schrijven van het woord ‘appel’ zorgt er alleen voor dat je het beeld van een appel in je hoofd hebt zitten. De mate van activiteit is hierin belangrijk.

Je kunt alleen maar beter worden.

Een voordeel: de basis van het tekenen heb je. Het is een kwestie van uitbreiden, totdat het ongemakkelijke gevoel van jezelf visueel uitdrukken weg is. Dit kun je doen door objecten letterlijk na te tekenen (wat vrij saai is) maar ook door gewoon te blijven doodelen. Probeer eens wat meer tekeningetjes te maken als je aantekeningen van iets maakt. Begin bijvoorbeeld met het tekenen van pijltjes en grafieken en ga telkens een stapje verder. Daag jezelf steeds een klein beetje meer uit en uiteindelijk kun je zeggen: hell yeah, ik heb mezelf gewoon een nieuwe taal aangeleerd! Succes!

Bronnen:
Cohn, Neil. The Visual Language of Comics: Introduction to the Structure and Cognition of Sequential Images. New York: Bloomsbury Academic, 2014. Print.

Wammes, J. D., Meade, M. E., & Fernandes, M. A. (2016). The drawing effect: Evidence for reliable and robust memory benefits in free recall. The Quarterly Journal of Experimental Psychology, 69(9), 1752-1776.

Geef een reactie