How they doing?

Van lichtelijk beschimmelde plumpudding naar gezondheidsgoeroe? Hoe word ik weer fit en gezond?

De gezonde levensstijl van Joyce

De goede voornemens van Mind Full Of What van december 2016:

“Hoe graag wil ik zo’n gezondheidsgoeroe worden, strak lijf en ijzersterke discipline. Maar ja, dan moet je ook vroeg naar bed en dat bed weet ik ’s avonds maar moeilijk te vinden. Stom…ik zoek niet eens. Ik blijf gewoon zitten.
Ik ben er niet trots op, maar ik ben een watje, een loser, een kleuter op het gebied van verzorging van mijn lijf. En dat wil ik volgend jaar eindelijk aanpakken. En dan zal ik toch ook op dit gebied volwassener moeten worden. Moeten inzien dat het van levensbelang is om mijn leven anders aan te pakken. Ik wil immers oud worden en dan ook nog liefst een beetje gezond oud worden”.

Het lijkt lang geleden, maar zo dacht ik dus eind 2016. Ik voelde me zwak en zelfs onvolwassen. 39 jaar. Het werd tijd voor verandering. Maar hoe ging ik dat aanpakken?
Ik had het al vaker geprobeerd, hoor. Vol overgave gezond eten, 5 uur per week sporten, geen alcohol. Ik las vol bewondering allerlei blogberichten van sportievelingen. En ik wilde dat ook. En hoe meer ik dat wilde, hoe vreselijker ik me ging voelen. Sporten werd een vervelende verplichting. Gezond eten was duur, smaakloos en ook nog eens moeilijk te bereiden. En welke manier van koken was nu gezond? Moest ik de koolhydraten nou laten staan? Of het vet? Of moest ik nu alles rauw gaan eten? Ik vond het maar niks.

Er ontbrak iets. Een klein detail.
Motivatie.

Want waarom wilde ik zo’n gespierde health fan worden? Omdat dat beter voor me was? Of omdat ik me dan fitter zou voelen?
Eerlijk? Nee. Ik hield van laat naar bed gaan, vette hap en voor de tv hangen. En ik hield daarvan omdat ik net genoeg tijd had om alle ballen in de lucht te houden. Want een drukke baan, een gezin, een verbouwing, een hond en… er was toch nog iets? Oh ja, een man. En dan ben je aan het einde van de dag blij als je met je bakkie chips op de bank kan hangen. Maar ik moest toch op de gezonde toer? Want anderen doen dat immers ook. Vriendinnen sporten en eten volgens het boek van Fayah Lourens (Het Killerbody dieet boek). Collega’s lopen marathons. Mensen die ik volg op Instagram…daar wil ik het helemaal niet over hebben.

Dus wat deed ik begin dit jaar? Ik ging tijd vrij maken om eerst mijn hersenen klaar te stomen. Mijn hoofd moest gemotiveerd worden. Ik moest gaan inzien dat mijn lijf een gezonde levensstijl nodig heeft. Ik moest mezelf en mijn lijf eens op een andere manier gaan beoordelen. Dus niet sip voor de spiegel staan en mezelf afvragen of mijn buikje nou wel of niet over die broek hangt. Nee, ik moest mijn lichamelijke fitheid, mijn gezondheid eens gaan beoordelen. En dit was het resultaat:
Ik was gauw buiten adem als ik de trap op liep. Ik had regelmatig last van rode, droge en pijnlijke ogen. Mijn spieren waren stijf en in mijn buik rommelde het constant. Elk weekend had ik hoofdpijn en bij stress kreeg ik maagklachten. Mijn tandvlees bloedde regelmatig en ik sliep slecht. Rapportcijfer voor mijn lijf eind 2016: een 3.
Fijn. 39 jaar, de motivatie van een kleuter en het lijf van een lichtelijk beschimmelde plumpudding (zo zag het er dan niet uit, maar zo voelde het wel).

Ik had geen keuze. En dat ontbreken van een keuze, zorgde ervoor dat mijn motivatie groter werd. Want ik wilde weer fit zijn. Ik wilde er weer gezond uitzien. Ik wilde vooruit. Dus moest ik tijd vrij maken om mijn eigen weg te vinden in mijn nieuw gevonden, gezondere leven. Geen dieet. Zoveel mogelijk bewegen. Op tijd naar bed. Gezondere keuzes maken in de keuken. Wat was er nu veranderd? Mijn hoofd, mijn gedachten, mijn hersenen waren er nu van overtuigd dat ik moest. En er was nog iets veranderd. Ik had tijd vrij gemaakt. Ondanks mijn drukke leven, kon ik tijd vrij maken voor mezelf en mijn gezondheid. Wij denken vaak dat er geen tijd over is, maar als iets echt belangrijk is, vindt je altijd tijd. Ik ren me niet rot naar de sportschool, ik sport thuis. Ik gun mezelf ook wel eens een flinke portie comfort food. Ik denk bewust na bij wat ik eet en ik geniet er meer van. Eigenlijk is het leven hierdoor ineens een stuk leuker geworden.

Ik zit lekkerder in mijn vel. Mijn buikje hangt niet over die ene broek heen. Ik ren in een drafje de trap op. Mijn spieren zijn happy omdat ik beweeg en omdat ik eet wat ze nodig hebben. Mijn hoofd is pijnloos en mijn buik rommelt alleen als ik honger heb. Ik vind stress minder interessant. De tandvleesbloedingen horen bij het verleden, net als de slapeloosheid.

Rapportcijfer voor mijn lijf in maart 2017: een dikke 9.

Mijn doel is bereikt. Ik ben gemotiveerd om gezond te leven. En omdat het werkt, blijf ik gemotiveerd. Ik wil geen killerbody en ik wil geen gezondheidsgoeroe zijn. Ik wil me goed voelen en ik wil dat gevoel vasthouden. Voor mij dus geen strikt regime, geen afgetrainde voorbeelden en geen vlogs, blogs en boeken meer over niet haalbare idealen. Maar wel luisteren naar mijn lijf en tijd vrij maken voor mezelf en mijn gezondheid.

Zit jij ook in die kleutermodus en vindt je het moeilijk om de motivatie te vinden en vast te houden? Overtuig je brein er dan eerst van dat een gezonde levensstijl onmisbaar is. Breng je gezondheid in kaart en bekijk wat er beter kan. Zoek je eigen weg en leg de lat niet te hoog. Maak tijd vrij om te blijven werken aan jouw fysieke en mentale fitheid.

Succes!
Joyce – Mind Full of What?

Dit artikel is een gastblog. Zou jij ook een gastblog voor How you doing? willen schrijven? Mail dan naar manon@howyoudoing.nl

Geef een reactie